-

چقدر بی احساس و بی شعور و خر و احمق شده ام من

وقت که دارم

چرا زنگ نمیرنم به رحیمیان عزیز که بارها دلتنگی اش را اظهار کرده یا مصلایی عزیزم که در اوج دست و پنجه نرم کردن با سرطان به یاد منه؟

چرا انقدر حیوون شده ام من؟؟؟

پ.ن: عجب بدبختیه ایه مذهبی بودنا

نه میذارن دوس دختر داشته باشی نه زنت میدن

البته حقم دارن

منه فچل میخوام زندگی اداره کنم؟؟

دلتنگی های یه موجود دوپا...